Home ਕਵਿਤਾ

ਕਵਿਤਾ

ਧੀ….ਮਾਨਿਯਾ ਸੈਣੀ

ਇਕ ਉਹ ਧੀ ਜਿਹੜੀ ਪੱਗ ਨੂੰ ਦਾਗ ਲਵਾਵੇ ਇਕ ਉਹ ਵੀ ਧੀ ਜਿਹੜੀ ਬਾਪੂ ਦਾ ਨਾਂਅ ਚਮਕਾਵੇ ਇਕ ਉਹ ਧੀ ਜਿਹੜੀ ਵੀਰ ਦੀ ਅੱਖ ਚੁਕਵਾਵੇ ਇਕ ਉਹ ਵੀ ਧੀ ਜਿਹੜੀ ਵੀਰ...

ਮੜੀ ਦਾ ਦੀਵਾ….ਬਿੰਦਰ ਜਾਂਨ ਇਟਲੀ

ਮੈ ਮੜੀਆਂ ਦਾ ਜਗਦਾ ਦੀਵਾ ਰਾਹਵਾਂ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ..... ਮੋਏ ਮੁਸਾਫ਼ਿਰਾਂ ਦੇ ਅਫਸਾਨੇ ਰਾਤਾਂ ਜਾਗ ਕੇ ਪੜਦਾ ਹਾਂ ..... ਪੁੱਤ ਜਵਾਨ ਦੀ ਰਾਖ ਸੁਲਗਦੀ ਰੋਂਦੀਆਂ ਮਾਮਾਂ ਜਰਦਾ ਹਾਂ. ... ਹੰਝੂਆਂ ਦੀਆਂ ਵਰਸਾਤਾਂ ਤੱਕ ਕੇ ਜ਼ਜ਼ਬਾਤੀ ਹੋ...

ਸੋਹਣੀ ਖੜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖ ….ਮਾਨਿਯਾ ਸੈਣੀ

ਆਜਾ ਸੋਹਣੇ ਮੇਰੇ ਮੁੜ ਆਜਾ ਤੂੰ ਪੰਜਾਬ ਸੋਹਣੀ ਤੇਰੀ ਦੇਵੇ ਮਹੀਵਾਲ ਨੂੰ ਅਵਾਜ ਅੱਗੇ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦੀ ਸੀ ਆਜਾ ਬਾਹਰੋਂ ਬਾਹਰੋਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰੀ ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਤੂੰ ਹੀ ਬੋਲ ਕੇ...

ਧਾਂਮ ਗੁਰੂ ਦੇ ……ਪਵਨ ਪਰਵਾਸੀ

ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਲੋਕੋ ਜੱਗ ਦੀ ਅਜਬ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੰਡ ਲਏ ਧਾਂਮ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਣ ਵੰਡਿਆ ਗੁਰਬਾਣੀ ਨੂੰ । ਜਾਤਾਂ ਪਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਝਗੜਾ ਹੈ ਮੁਸਲਿਮ ਸਿੱਖ ਇਸਾਈ ਦਾ ਔਹ ਹਿੰਦੂ ਔਹ ਕਬੀਰ ਪਾਂਥੀਆ ਔਹ ਚਮਾਰ ,ਔਹ...

ਸਦਾ ਵੱਸ ਵੇ ਪੰਜਾਬੀ….ਮਾਨਿਯਾ ਸੈਣੀ

ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਓਏ ਨਵਾਬੋਂ ਸੋਹਣੇ ਫੁਲੋਂ ਓਏ ਗੁਲਾਬੋ   ਹਾਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਪੰਜਾਬ ਕਹਿੰਦਾ ਕੋਲ ਮੇਰੇ ਆਜੋ   ਥੋਨੂੰ  ਪਾਲਿਆ ਸੀ ਮੈਂ ਬੱਸ ਜੰਮਿਆ ਸੀ ਮਾਂ  ਕਿਦਾਂ ਭੁੱਲ ਗਯੀ ਥੋਨੂੰ ਓਏ ਉ ਬੋਹੜ ਵਾਲੀ ਛਾਂ  ਬਣ ਪਰਦੇਸੀ...

ਖੂਨੀ ਇਤਿਹਾਸ-ਸ਼ਰਨਜੀਤ ਕੌਰ ਅਨਹਦ

ਖੂਨੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਇਕ ਤਸਵੀਰ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਜ਼ਿਹਨ’ਚ ਆਈ… ਬੈਠੀ ਸੀ ਆਪਣੇ ਖਿਆਲਾ’ਚ ਗੁਆਚੀ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਦੀ ਤਾਰ ਬਿਰਹਾ ਵਿਚ ਕੁਰਲਾਈ… ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਸਮਾਂ ਸੀ ਕਿਹੜੀ ਘੜੀ ਸੀ ਉਹ ...

ਉਸਤਾਦ ਦਾਮਨ ਜੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ

1. ਮੈਨੂੰ ਕਈਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਕਈਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਈ ਵਾਰੀ, ਤੂੰ ਲੈਣਾ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਨਾਂ ਛੱਡ ਦੇ । ਗੋਦੀ ਜਿਦ੍ਹੀ ‘ਚ ਪਲਕੇ ਜਵਾਨ ਹੋਇਓਂ, ਉਹ ਮਾਂ ਛੱਡ ਦੇ ਤੇ ਗਰਾਂ ਛੱਡ ਦੇ...

“”ਕਦੇ ਕਦੇ “…ਪਵਿੱਤਰ ਕੌਰ ਮਾਟੀ

ਥੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ ਅੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ ਮੈਂ  ਕਦੇ ਕਦੇ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰਾ । ਉਲਝ ਜਿਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਾਜੁਕ ਬੁਣੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਤੰਦਾ ਜਿਹੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆ ਦੀ ਬੁਣਤੀ ਵਿੱਚ । ਕਿਉਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਦੇ ਕਦੇ ? ਕਿ ਇਹ...