Home ਕਵਿਤਾ

ਕਵਿਤਾ

ਉਸਤਾਦ ਦਾਮਨ ਜੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ

1. ਮੈਨੂੰ ਕਈਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਕਈਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਈ ਵਾਰੀ, ਤੂੰ ਲੈਣਾ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਨਾਂ ਛੱਡ ਦੇ । ਗੋਦੀ ਜਿਦ੍ਹੀ ‘ਚ ਪਲਕੇ ਜਵਾਨ ਹੋਇਓਂ, ਉਹ ਮਾਂ ਛੱਡ ਦੇ ਤੇ ਗਰਾਂ ਛੱਡ ਦੇ...

ਧੀ….ਮਾਨਿਯਾ ਸੈਣੀ

ਇਕ ਉਹ ਧੀ ਜਿਹੜੀ ਪੱਗ ਨੂੰ ਦਾਗ ਲਵਾਵੇ ਇਕ ਉਹ ਵੀ ਧੀ ਜਿਹੜੀ ਬਾਪੂ ਦਾ ਨਾਂਅ ਚਮਕਾਵੇ ਇਕ ਉਹ ਧੀ ਜਿਹੜੀ ਵੀਰ ਦੀ ਅੱਖ ਚੁਕਵਾਵੇ ਇਕ ਉਹ ਵੀ ਧੀ ਜਿਹੜੀ ਵੀਰ...

ਬਚਪਨ ਦੇ ਦੋਸਤ …ਪ੍ਰੋਫ਼ ਬਲਦੇਵ ਬੋਲਾ ਇੰਗਲੈਂਡ

ਬਚਪਨ ਬੜਾ ਕੁੱਝ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਬਚਪਨ ਬੜਾ ਕੁੱਝ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਕਸਰ ਬਚਪਨ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਮੈਂ ਤੈਂ ਦਾ ਇਲਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਮੈਂ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ ਇੱਕ ਨਿਆਣਾ ਸਕੂਲ ਨਾ...

ਗੁਰਨਾਮ ਢਿੱਲੋਂ ,,,,,,, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ             

ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ! ਤੂੰ ਮਹਿਕਾਂ ਭਰਿਆ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ!! ਤੂੰ ਕਿਤਨਾ ਸੁੰਦਰ ਤੇਰੀ ਭਵਨ-ਕਲਾ ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਧੂਹ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇਰੇ ਦਿਲਕਸ਼ ਬਾਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਦੇ ਹਨ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਪਛਮੀ ਦੇਸਾਂ ਵਰਗਾ ਨਕਸ਼ਾ ਸਿਰਜਦੀਆਂ ਹਨ   ਗਾਜਰ...

ਖੂਨੀ ਇਤਿਹਾਸ-ਸ਼ਰਨਜੀਤ ਕੌਰ ਅਨਹਦ

ਖੂਨੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਇਕ ਤਸਵੀਰ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਜ਼ਿਹਨ’ਚ ਆਈ… ਬੈਠੀ ਸੀ ਆਪਣੇ ਖਿਆਲਾ’ਚ ਗੁਆਚੀ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਦੀ ਤਾਰ ਬਿਰਹਾ ਵਿਚ ਕੁਰਲਾਈ… ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਸਮਾਂ ਸੀ ਕਿਹੜੀ ਘੜੀ ਸੀ ਉਹ ...

ਜੀ ਆਇਆ ਨੂੰ, 2018 ਨੂੰ….ਬੂਟਾ ਗੁਲਾਮੀ ਵਾਲਾ ਕੋਟ ਈਸੇ ਖਾ ਮੋਗਾ  94171 97395

ਖੁਸ਼ੀਆ ਲਿਆਵੇ, ਖੇਡ਼ੇ ਲਿਆਵੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਵਿਹਡ਼ੇ ਲਿਆਵੇ,  ਅਲਵਿਦਾ ਅਸੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾ, ਦੋ ਹਜਾਰ ਸਤਾਰਾ ਨੂੰ  ਜੀ ਆਇਆ ਨੂੰ,ਜੀ ਆਇਆ ਨੂੰ, ਦੋ ਹਜਾਰ ਅਠਾਰਾ ਨੂੰ •••••••••••••• ਨਸ਼ਿਆ ਤੋ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜੇ,  ਜੀਵਣ ਦੀ ਕੋਈ ਜੁਗਤੀ...

ਅੰਬਰਸਰ ਬਨਾਮ ਲਹੌਰ —ਜਸਪਾਲ ਘਈ

ਲਹੌਰ ਸ਼ਹਿਰ ਮੇਰਾ ਮਾਜ਼ੀ ਵਸਦਾ, ਅੰਬਰਸਰ ਮੇਰਾ ਵਸਦਾ ਹਾਲ । ਲਹੌਰ ਸ਼ਹਿਰ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੜ੍ਹੀਆਂ, ਅੰਬਰਸਰ ਮੇਰੇ ਖੇਡਣ ਬਾਲ । ਲਹੌਰ ਸ਼ਹਿਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਹਾਣੀ ਅੰਬਰਸਰ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਦੇ ਨਾਲ । ਲਹੌਰ ਤੱਕਣ...

ਮੈਕਸਿਮ ਗੋਰਕੀ

ਮੈਕਸਿਮ ਗੋਰਕੀ ਮੈਕਸਿਮ ਗੋਰਕੀ(28 ਮਾਰਚ 1868-18 ਜੂਨ 1936 ) ਦਾ ਬਚਪਨ ਦਾ ਨਾਂ ਅਲੇਕਸੀ ਮੈਕਸੀਮੋਵਿਚ ਪੈਸ਼ਕੋਵ ਸੀ । ਉਹ ਰੂਸ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲਿਖਾਰੀ, ਨਾਟਕਕਾਰ, ਕਵੀ ਅਤੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ...

ਪੰਜ  ਬੋਲੀਆਂ  …….ਗੁਰਨਾਮ ਢਿੱਲੋਂ

1 ਦਿੱਲੀ ਲੁੱਟ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਵੇਖੋ ! ਖਾ ਗਈ ਦਿੱਲੀ ਲੁੱਟ ਕੇ , ਲੁੱਟ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਵੇਖੋ ! ਖਾ ਗਈ ਦਿਲ ਦੀ ਇਹ ਬਹੁਤ ਖੋਟੀ ਹੈ ਲੋਕੋ ! ਲੋਕੋ  !! ਇਹਦੀਆਂ ਵਧੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ    ਰੋਕੋ   । ............................................................................................ 2 ਦਿੱਲੀ ਕਰਦੀ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਦਿੱਲੀ ਕਰਦੀ...

ਇਹਨਾਂ ਪਲਾਂ ਨੇ ਖੌਰੇ……..ਸਰਬਜੀਤ ਕੌਰ “ਹਾਜੀਪੁਰ “(ਸ਼ਾਹਕੋਟ )

ਇਹਨਾਂ ਪਲਾਂ ਨੇ ਖੌਰੇ ਕਦ ਮੁੱਕ ਜਾਣਾ,         ਹਰ ਪਲ ਸਦਾ ਹੀ ਹੱਸਿਆ ਕਰ!! ਨਾ ਸੜ ਦੇਖ ਕੇ ਮਹਿਲ ਵੱਡੇ,     ਕੁੱਲੀ ਆਪਣੀ ਨੂੰ ਮਹਿਲ ਦੱਸਿਆ ਕਰ!! ਛੱਡ ਲੋਭ, ਮੋਹ, ਹੰਕਾਰ ਕਰਨਾ,       ਨਿਮਾਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ...